وقتی به کسی نزدیک میشوید، چه احساسی دارید؟ آیا میتوانید روی همراهی او حساب کنید، یا نگران میشوید که شما را نخواهد و از شما فاصله بگیرد؟
با پاسخ به ۱۸ سؤال تست دلبستگی بزرگسالان کولینز، سه جنبه از تجربهٔ خود در روابط نزدیک را بررسی کنید: راحتی با صمیمیت، اتکا به دیگران و نگرانی از طردشدن. نتیجه، فرصتی برای شناخت دقیقتر نیازها و واکنشهای شما در رابطه است.
تست سبک دلبستگی، پرسشنامهای برای بررسی احساس و انتظار شما در روابط نزدیک است. این آزمون به موضوعهایی مانند صمیمیت، اعتماد به در دسترس بودن دیگران و نگرانی از پذیرفتهنشدن میپردازد.
نسخهٔ مورد استفاده در محیا، مقیاس بازنگریشدهٔ دلبستگی بزرگسالان کولینز، فرم روابط نزدیک است؛ ابزاری که با نام انگلیسی Revised Adult Attachment Scale و مخفف RAAS شناخته میشود. این فرم به نسخهٔ بازنگریشدهٔ سال ۱۹۹۶ مربوط است.
برای ملموسشدن موضوع، موقعیتی را تصور کنید که به کمک یکی از نزدیکانتان نیاز دارید. آیا راحت درخواست کمک میکنید؟ آیا انتظار دارید همراهتان باشد؟ یا حتی پیش از درخواست، نگران میشوید که برای او اهمیتی نداشته باشید؟ اینها پرسشهای متفاوتیاند و در این آزمون نیز جداگانه بررسی میشوند.
مبنای معرفی نسخه را میتوانید در صفحهٔ ابزارهای آزمایشگاه روابط نزدیک نانسی کولینز و بازنشر راهنمای اصلی پرسشنامه بررسی کنید.
از پاسخهای خود برای پیدا کردن موضوعهایی استفاده کنید که در روابطتان نیاز به توجه بیشتری دارند. سه مسیر برای شروع این بررسی وجود دارد:
این فرم برای بزرگسالانی است که میخواهند تجربهٔ خود را در روابط نزدیک بررسی کنند. منظور فقط رابطه با همسر یا شریک عاطفی نیست؛ اعضای خانواده و دوستان صمیمی نیز در راهنمای این نسخه در نظر گرفته شدهاند.
بنابراین، برای پاسخدادن لازم نیست متأهل باشید یا اکنون رابطهٔ عاطفی داشته باشید. هر فرد از دید خودش پاسخ میدهد و تجربهٔ روابط مهم گذشته و حال را در نظر میگیرد.
اگر دربارهٔ الگوی رابطهٔ خود با همسر، دوست یا یکی از اعضای خانواده کنجکاو هستید، نتیجه را نقطهٔ شروع بررسی بدانید. این پرسشنامه جای شنیدن تجربهٔ طرف مقابل را نمیگیرد.
این پرسشنامه سه بُعد به نامهای وابستگی، نزدیک بودن و اضطراب دارد. اینها سه نوع آدم نیستند؛ سه جنبه از تجربهٔ رابطهاند که برای هرکدام نمرهای جداگانه به دست میآید.
«وابستگی» در این آزمون به احساس امکان اتکا به دیگران اشاره دارد: اینکه هنگام نیاز، آنها را در دسترس و همراه بدانید. این واژه در اینجا به معنی وابستگی افراطی یا ناتوانی در استقلال نیست.
برای مثال، تصور کنید روز دشواری داشتهاید و به حمایت نیاز دارید. آیا کسی به ذهنتان میرسد که بتوانید با او صحبت کنید؟ آیا انتظار دارید حرفتان را بشنود، یا فکر میکنید در نهایت باید همهچیز را بهتنهایی تحمل کنید؟
«نزدیک بودن» میزان راحتی شما با نزدیکی عاطفی و صمیمیت را بررسی میکند. موضوع، صرفاً معاشرتکردن یا تعداد دوستان نیست؛ ممکن است با افراد زیادی در ارتباط باشید، اما صحبت دربارهٔ احساسات شخصی برایتان دشوار باشد.
برای نمونه، دوستی از شما میپرسد: «این روزها واقعاً حالت چطور است؟» آیا میتوانید کمی از تجربهٔ درونی خود بگویید، یا ترجیح میدهید گفتوگو را سریع به موضوع دیگری ببرید؟ این مثال را برای فکرکردن به معنای صمیمیت در زندگی خود در نظر بگیرید.
«اضطراب» در این پرسشنامه، نگرانی دربارهٔ طردشدن یا دوستداشتهنشدن در روابط نزدیک است. این بُعد به اضطراب شما در همهٔ موقعیتهای زندگی اشاره نمیکند.
برای مثال، یکی از نزدیکانتان دیرتر از معمول پاسخ میدهد. ممکن است این فکر به ذهنتان برسد: «نکند دیگر برایش مهم نیستم؟» یک اتفاق بهتنهایی الگوی شما را مشخص نمیکند؛ به تجربههای تکرارشوندهٔ خود توجه کنید.
تعریف این سه بُعد در پژوهش مقایسهای ابزارهای سنجش دلبستگی نیز توضیح داده شده است.
در هر سؤال، یک عبارت میبینید و با انتخاب یکی از پنج گزینه مشخص میکنید که آن عبارت تا چه اندازه شما را توصیف میکند.
به احساس معمول خود در روابط مهم گذشته و حال فکر کنید؛ از جمله رابطه با خانواده، دوستان صمیمی و شریک عاطفی. پاسخ را فقط به یک اتفاق اخیر محدود نکنید.
تصویری را انتخاب کنید که به تجربهٔ واقعی شما نزدیکتر است، نه تصویری که دوست دارید از خود داشته باشید. قرار نیست در این آزمون پاسخ «بهتر» یا پسندیدهتری پیدا کنید.
دستور پاسخگویی این فرم را میتوانید در بخش «Close Relationships Version» از راهنمای اصلی کولینز بخوانید.
در این نسخه، سه نمرهٔ جداگانه برای وابستگی، نزدیک بودن و اضطراب در نظر گرفته میشود. هر نمره به جنبهٔ مربوط به خودش اشاره دارد؛ بنابراین، بالاترین عدد لزوماً «سبک اصلی» شما نیست.
نمرهٔ بالاتر در وابستگی به احساس بیشترِ امکان اتکا به دیگران اشاره دارد. نمرهٔ بالاتر در نزدیک بودن با راحتی بیشتر با صمیمیت مرتبط است. در مقابل، نمرهٔ بالاتر در اضطراب نشاندهندهٔ نگرانی بیشتر دربارهٔ طردشدن یا دوستداشتهنشدن است.
به همین دلیل، «بالاتر بودن» در هر سه بُعد معنای یکسانی ندارد. همچنین، نمرهها را نباید درصد عشق، احتمال جدایی یا درصد سازگاری با فرد دیگری دانست.
عنوانهایی مانند ایمن، اضطرابی و اجتنابی برای توصیف الگوهای دلبستگی به کار میروند. اما نام سه بُعد این آزمون، معادل سه سبک مستقل نیست. تبدیل نمرهها به دستههای قطعی نیز به قواعد و شواهد جداگانه نیاز دارد.
کولینز در راهنمای خود، دستهبندی چهارسبکی بر اساس این نمرهها را روشی اکتشافی معرفی کرده و دربارهٔ استفاده از آن احتیاط کرده است. در محیا، تمرکز این نسخه بر شناخت سه بُعد است، نه قراردادن قطعی شما در یک دسته.
مبنای توضیح نمرهها و محدودیت دستهبندی را در راهنمای نمرهگذاری و تفسیر مقیاس ببینید.
پیشنهاد محیا این است که بهجای شروع از یک برچسب، یک موقعیت واقعی را انتخاب کنید. بنویسید چه اتفاقی افتاد، چه برداشتی کردید و در آن لحظه به چه چیزی نیاز داشتید.
برای مثال: «قرارمان بدون خبر تغییر کرد. فکر کردم برای او مهم نیستم. چند بار پیام دادم، در حالی که نیاز داشتم از تغییر برنامه باخبر شوم.» در این روایت، اتفاق، برداشت و نیاز شما از هم جدا شدهاند.
حالا میتوانید درخواست روشنتری مطرح کنید: «وقتی برنامه عوض میشود، دوست دارم زودتر بهم خبر بدی تا بدونم چه خبر شده.» این جمله، موضوع مشخصی برای گفتوگو پیش میگذارد.
در این بررسی، رفتار واقعی طرف مقابل را هم جدی بگیرید. قرار نیست هر نگرانی یا ناراحتی را فقط به سبک دلبستگی خود نسبت دهید یا رفتار آسیبزنندهٔ دیگری را توجیه کنید.
اگر پرسش بعدی شما این است که «چه رفتارهایی بیشتر به من احساس محبت میدهند؟»، تست ۵ زبان عشق محیا موضوع متفاوتی را بررسی میکند: ترجیح شما در دریافت محبت.
مقیاس دلبستگی کولینز در پژوهشهای روانشناسی به کار رفته است؛ با این حال، اعتبار یک آزمون را باید با توجه به نسخه، ترجمه، جامعهٔ مورد بررسی و هدف استفاده سنجید.
در پژوهش کولینز در سال ۱۹۹۶، تفاوتهای دلبستگی در کنار شیوهٔ تفسیر رویدادهای رابطه، احساسات و پاسخهای رفتاری بررسی شد. این نوع پژوهش به شناخت ارتباط میان دلبستگی و تجربهٔ رابطه کمک میکند؛ اما به معنی پیشبینی قطعی رفتار هر فرد نیست.
وجود شواهد دربارهٔ ابزار انگلیسی، بهتنهایی اعتبار هر ترجمهٔ فارسی را ثابت نمیکند. برای ارزیابی نسخهٔ فارسی، شواهد مربوط به همان متن و جامعهٔ هدف لازم است. ضرایب گزارششده در پژوهشهای دیگر را نیز نباید «درصد دقت تست محیا» نامید.
این پرسشنامه بهتنهایی علت مشکلات رابطه را تعیین نمیکند و ابزار تشخیص اختلال روانی نیست. برای تصمیمهایی مانند ازدواج یا جدایی نیز نباید به نتیجهٔ آن اکتفا کرد.
اگر نگرانی، بیاعتمادی یا دشواری در صمیمیت بهطور مداوم شما را آزار میدهد، گفتوگو با روانشناس میتواند فرصتی برای بررسی دقیقتر مسئله باشد. نتیجهٔ تست را میتوانید بهعنوان یکی از موضوعهای این گفتوگو همراه داشته باشید.
بله. فرم «روابط نزدیک» فقط به رابطهٔ عاشقانه محدود نیست. میتوانید با توجه به تجربهٔ روابط مهم خود، از جمله خانواده و دوستان صمیمی، پاسخ بدهید.
خیر. «وابستگی» در این پرسشنامه به احساس امکان اتکا به دیگران اشاره دارد. نمرهٔ بالاترِ این بُعد، بهتنهایی به معنی وابستگی افراطی، ناتوانی در تصمیمگیری یا ازدستدادن استقلال نیست.
بله، الگوهای دلبستگی میتوانند تغییر کنند؛ اما هر تغییر کوتاهمدت، ماندگار نیست. پژوهش طولی فریلی و همکاران تغییرات دلبستگی را در ارتباط با تجربههای زندگی بررسی کرده است. نتیجهٔ امروز را حکم همیشگی دربارهٔ خود ندانید.
در این فرم، احساس معمول خود را در مجموعهٔ روابط نزدیک گذشته و حال در نظر بگیرید. تفاوت تجربهها با افراد مختلف را هم برای بررسی بعدی یادداشت کنید؛ یک نمرهٔ کلی، جزئیات همهٔ رابطههای شما را نشان نمیدهد.
این پرسشنامه برای پاسخدادن از دید خود فرد است. برداشت شما از رفتار شریک عاطفیتان جای تجربهٔ درونی او را نمیگیرد. هر نفر خودش پاسخ بدهد و فقط در صورت تمایل، نتیجه را با دیگری در میان بگذارد.
خیر. این آزمون درصد سازگاری یا موفقیت ازدواج را تعیین نمیکند. نتیجه را میتوان موضوعی برای گفتوگو دربارهٔ صمیمیت، اعتماد و نگرانیهای رابطه دانست؛ تصمیم دربارهٔ ازدواج به شناخت گستردهتری از دو نفر و شرایط رابطه نیاز دارد.
خیر. این بُعد، نگرانی دربارهٔ طردشدن یا دوستداشتهنشدن در روابط نزدیک را بررسی میکند. تشخیص اختلال اضطرابی به ارزیابی جداگانه نیاز دارد و از نمرهٔ این پرسشنامه بهتنهایی به دست نمیآید.
به سؤالها با توجه به تجربهٔ واقعی خود پاسخ بدهید. سپس نتیجه را کنار موقعیتهای زندگیتان بگذارید: کجا با نزدیکی راحتترید، کجا به حمایت اعتماد میکنید و چه زمانی نگران طردشدن میشوید؟